Het duiken was dus over, en zou vervolgd worden in de volgende grote stad en het meest noordelijke dat we zouden komen in deze reis.. Toer, Wieke, Kit en Lisa zaten al in Cairns en hadden ook mission beach bezocht om Kit bij te staan bij haar skydive, Wij zouden Mission Beach overslaan en in 1 keer naar Cairns gaan, een ritje van maar 4 uur dus dat was zo geklaard, onderweg veel mooie dingen gezien maar veel van de dingen die we al hadden gezien, veel groen en bergen, tourist drives en National Parks..
Eenmaal in Cairns aangekomen die avond is de groep weer compleet, iedereen in hetzelfde hostel en gezellig met ze allen sushi gehaald en samen opgegeten. De familie is weer bij elkaar. Cairns bleek anders dan Job en ik hadden verwacht, onze verwachting was een grote stad zoals Sydney of tenminste Brisbane maar het was meer een soort heel groot dorp. Begrijp me niet verkeerd het was nog steeds groot maar het gevoel van een westerse stad met hoge gebouwen was even helemaal weggenomen in Cairns. in Cairns zelf was niet veel te doen, we zijn een paar keer uitgegaan en dat was wel leuk maar iedereen was vooral aan het plannen wat we nou gingen doen na Cairns. De Omslag van de reis waarbij iedereen waarschijnlijk andere wegen zou kiezen.
Er was nog 1 ding dat op onze agenda stond voordat we weer terug naar het zuiden zouden rijden, Duiken op het Great Barrier Reef!!! Omdat we allemaal in geldproblemen zaten zochten we het meest betaalbare en besloten Wieke, Kit, Job en ik om gevieren op een duiktocht te gaan emt de Haba, een boot gemaakt voor dit soort tours die naar het Outer Reef gaat waar de Continental shelf heeft gezorgd voor een drop van een aantal kilometer waarin er NIETS is, het Reef houdt gewoon in 1 keer op.
We stonden die dag erg vroeg op om opgepikt te worden door een busje van de Haba die ons naar Port Douglas zou brengen van waar de boot het Great Barrier Reef op zou gaan. We stapten op de boot en daar gingen we, de Atlantische oceaan op..... We kregen gelijk een briefing, de Certified Divers (Job en ik) gingen in een groep en de Introductory divers (Wieke en Kit) kwamen in een andere groep voor mensen zonder duikbewijs, zij zouden 2 duiken doen en Job en ik 3 (allemaal van ongeveer 40-45 min). We kregen een praatje van onze duikgids die vertelde wat voor dingen we tegen konden komen (heel veel vissen, 2 meter lange vissen, nemo, stingrays, manta-rays, schildpadden, etc....., etc....) en na de eerste blik in het water nadat we onze gear aan hadden gedaan wist ik gelijk dat dit de beste ervaring zou zijn in Australie, je kon namelijk 30+ meter zien en dat is echt belachelijk veel, we hebben daar al onze duiken gedaan heerlijk gegeten, tussen de vissen gezwommen en ik heb zelfs Nemo gevonden. By far weer de beste ervaring in Australie, dit is 1 van die dingen die zo memorabel zijn dat je ze nooit van je hele leven gaat vergeten. Duiken op het great Barrier Reef is afgevinkt op mijn lijstje, dingen die ik moet doen voordat ik doodga.
GEWELDIG!!!!!!
Nu Terug in Cairns na een lange bustocht waarbij we alle vier helemaal kapot waren van de waterpret. een laatste avondmaal en dan zouden we allemaal een andere kant opgaan. Job en ik hebben besloten door de Outback naar Alice Springs te rijden, Uluru en Kings Canyon te zien en naar Melbourne te gaan naar beneden waar we het WK zouden volgen en dan in Sydney de auto verkopen en dan.... naar huis. Opweg naar de woestijn dus.
Toer, Wieke, Lisa, Kit Jullie hebben onze en zeker mijn reis gemaakt!!! Ga jullie missen en veel pelzier en succes op jullie vervolg, tot in Nederland!!!!!
Tot snel. Florian
vrijdag 4 juni 2010
donderdag 3 juni 2010
Magnetic Island Duiken!
Nou daar gingen we dan, naar Townsville, niet zo bijzonder en meer een ghosttown dus wat we hebben gedaan is 1 nacht in een hostel gebleven en de volgende morgen met het ochtendgloren en de noorderzon vertrokken met de ferry naar Magnetic Island terwijl we de auto op het vasteland hebben laten staan. Eerst was het plan langs Magnetic island te rijden en door te gaan naar Mission Beach om een skydive te gaan doen maar het was of duiken of skydiven en toen hebben we toch maar voor het Scuba Duiken gekozen en vandaar: Magnetic Island.
Met de Ferry dus naar de overkant en eenmaal op het pittoresque eilandje met de taxi naar ons hostel, "Magnums on Magnetic" een belachelijk mooi hostel met 3 zwembaden en jacuzzi, sportsbar, backpacker bar en Lounge bar (je zou zeggen dat ze hier drinken??!!!) die dag hebben we gewoon heerlijk bij het zwembad gelegen en zouden de dag erna scooters huren en het eiland verkennen. De volgende dag hebben we dus ook dat gedaan. We werden in de ochtend opgepikt met een busje om naar eht verhuurbedrijf te gaan en hadden allemaal een scooter gehuurd. Sommige deden rustig aan, lisa bijvoorbeeld, sommige dachten dat ze het konden maar dat pakte toch iets anders uit toen Kit de eerste 200 meter met flipflops op de scooter probeerde te remmen met haar voeten en haar halve teen eraf lag;) En sommige (natuurlijk wij) pakten de scooter en gingen het skatepark op, halfpipes af en ramps op en af terwijl de scooter toch wel soms vand e grond komt;) Ook hebben we het lokale golfterrein onveilig gemaakt, terwijl Wieke en ik met onze camera's een filmpje maakten is Toer met 50 over het, bepakt met golfers, golfterrein gereden terwijl menig golfers boos omkeken en boos werden.... snel weg dus;) Met andere woorden de scooters hebben gezorgd voor onvergetelijke momenten en mooie uitzichten, goede investering;)
De dagen erna zouden Job en ik gaan duiken terwijl de rest met Kit meeging naar Mission Beach om te zien hoe zij een skydive van 14.000 ft. boven het Great Barrier Reef zou maken. We moesten dus naar ons nieuwe hostel, X BASE Magnetic Island, met verreweg kilomters voorsprong het mooooooooooiste hostel/hotel/plek/uitzicht waar ik ooit ben geweest. Stel je voor: Je wordt wakker, voelt je niet al te goed omdat je toch wat had gedronken de vorige nacht, je stapt je cabin uit, loopt over een houten brug over een riviermonding, gaat liggen in een hangmat, kijkt naar boven, ziet palmbomen, en het mooiste strand en zee die je ooit hebt gezien, met de zon schemerend door de palmbladeren heen, wetend dat je over een paar uur zwemt tussen schildpadden, 100 verschillende soorten vissen en misschien wel een haai en Nemo... en vertel me dan hoe graag je hier zou zijn:P!
Dit is dus waar we de komende 4 dagen gratis verbleven omdat we een duikcursus zouden volgen, de duikcursus bestond uit een aantal delen.
1: Theorie (we moesten een boek leren, jawel, leren!)
2: Techniek (bestond uit 2 duiken in een zwembad waar we de techniek en skills moesten leren)
3: Vier duiken in de zee (hierna had je je SSI bewijs gehaald)
4: Twee "Fundives" waarbij je dus alleen rondzwemt voor 2 keer 35 minuten en alles bewondert om je heen)
Dan was je een Certified Diver en mocht je overal ter wereld tot 18 meter diep duiken!!! We hebben deze cursus dan ook met beide handen aangepakt en hebben natuurlijk niks geleerd uit het boek en toch allebei gehaald:P het was echt veels te simpel en we hoefden ook niks te doen om het te halen... gelukkig want onze hersens stonden niet echt op "leer-modus". De Praktijk was in het begin moet ik zeggen toch spannend en soms even benauwd, het is toch raar om onderwater te ademen via een "regulator" zoals dat heet, en je kan als je heel diep duikt niet in 1 keer omhoog komen voor lucht omdat je longen dan imploderen.... Toch al met al hebben we het heel leuk gehad in onze duikcursus en hebben veel vershcillende vissen gezien zoals de Seargant Major, de Trout, Cod, schildpadden en een Wobbegong Shark!!!! Het gevoel van onderwater zijn, in een wereld zonder geluid en zonder gewicht is onbeschrijfelijk en waarschijnlijk een van de beste dingen die ik heb gedaan hier in Australie, een aanrader voor iedereen, want de omschrijving die ik zou geven is bij lange na niet genoeg om te beschrijven hoe geweldig het is!
Florian
Met de Ferry dus naar de overkant en eenmaal op het pittoresque eilandje met de taxi naar ons hostel, "Magnums on Magnetic" een belachelijk mooi hostel met 3 zwembaden en jacuzzi, sportsbar, backpacker bar en Lounge bar (je zou zeggen dat ze hier drinken??!!!) die dag hebben we gewoon heerlijk bij het zwembad gelegen en zouden de dag erna scooters huren en het eiland verkennen. De volgende dag hebben we dus ook dat gedaan. We werden in de ochtend opgepikt met een busje om naar eht verhuurbedrijf te gaan en hadden allemaal een scooter gehuurd. Sommige deden rustig aan, lisa bijvoorbeeld, sommige dachten dat ze het konden maar dat pakte toch iets anders uit toen Kit de eerste 200 meter met flipflops op de scooter probeerde te remmen met haar voeten en haar halve teen eraf lag;) En sommige (natuurlijk wij) pakten de scooter en gingen het skatepark op, halfpipes af en ramps op en af terwijl de scooter toch wel soms vand e grond komt;) Ook hebben we het lokale golfterrein onveilig gemaakt, terwijl Wieke en ik met onze camera's een filmpje maakten is Toer met 50 over het, bepakt met golfers, golfterrein gereden terwijl menig golfers boos omkeken en boos werden.... snel weg dus;) Met andere woorden de scooters hebben gezorgd voor onvergetelijke momenten en mooie uitzichten, goede investering;)
De dagen erna zouden Job en ik gaan duiken terwijl de rest met Kit meeging naar Mission Beach om te zien hoe zij een skydive van 14.000 ft. boven het Great Barrier Reef zou maken. We moesten dus naar ons nieuwe hostel, X BASE Magnetic Island, met verreweg kilomters voorsprong het mooooooooooiste hostel/hotel/plek/uitzicht waar ik ooit ben geweest. Stel je voor: Je wordt wakker, voelt je niet al te goed omdat je toch wat had gedronken de vorige nacht, je stapt je cabin uit, loopt over een houten brug over een riviermonding, gaat liggen in een hangmat, kijkt naar boven, ziet palmbomen, en het mooiste strand en zee die je ooit hebt gezien, met de zon schemerend door de palmbladeren heen, wetend dat je over een paar uur zwemt tussen schildpadden, 100 verschillende soorten vissen en misschien wel een haai en Nemo... en vertel me dan hoe graag je hier zou zijn:P!
Dit is dus waar we de komende 4 dagen gratis verbleven omdat we een duikcursus zouden volgen, de duikcursus bestond uit een aantal delen.
1: Theorie (we moesten een boek leren, jawel, leren!)
2: Techniek (bestond uit 2 duiken in een zwembad waar we de techniek en skills moesten leren)
3: Vier duiken in de zee (hierna had je je SSI bewijs gehaald)
4: Twee "Fundives" waarbij je dus alleen rondzwemt voor 2 keer 35 minuten en alles bewondert om je heen)
Dan was je een Certified Diver en mocht je overal ter wereld tot 18 meter diep duiken!!! We hebben deze cursus dan ook met beide handen aangepakt en hebben natuurlijk niks geleerd uit het boek en toch allebei gehaald:P het was echt veels te simpel en we hoefden ook niks te doen om het te halen... gelukkig want onze hersens stonden niet echt op "leer-modus". De Praktijk was in het begin moet ik zeggen toch spannend en soms even benauwd, het is toch raar om onderwater te ademen via een "regulator" zoals dat heet, en je kan als je heel diep duikt niet in 1 keer omhoog komen voor lucht omdat je longen dan imploderen.... Toch al met al hebben we het heel leuk gehad in onze duikcursus en hebben veel vershcillende vissen gezien zoals de Seargant Major, de Trout, Cod, schildpadden en een Wobbegong Shark!!!! Het gevoel van onderwater zijn, in een wereld zonder geluid en zonder gewicht is onbeschrijfelijk en waarschijnlijk een van de beste dingen die ik heb gedaan hier in Australie, een aanrader voor iedereen, want de omschrijving die ik zou geven is bij lange na niet genoeg om te beschrijven hoe geweldig het is!
Florian
Vrijheid!!! in 1770 en Airlie Beach
Eindelijk klaar met werken!!!!! Dat vraagt om een groot feest en dat hebben we dus ook gegeven op de camping, barbecuen met vrijwel de hele camping en daarna gezellig met ze allen drinken!! Het was een topavond en een mooie afsluiter van onze tijd in Childers want het was tijd weer verder te reizen en de oostkust te ontdekken.
Die middag nog reden we met Kit en Wieke naar the town of 1770 (ook wel Agnes Waters genoemd) waar ik dus al geweest was maar de rest niet dus moesten we er stoppen. Ik kan jullie allemaal niet vertellen hoe heerlijk het was om eindelijk weer in een normaal bed te liggen en niet op een matrasje op een harde koude vloer, we stonden gevieren glimlachend te koken en de keuken te bewonderen die we tot onze beschikking hadden en na een heerlijk maal zijn we met ze allen voor de TV gekropen met thee en hebben heerlijk een film gekeken waarna we in ons BED zijn gaan liggen voor een welverdiende nachtrust. De volgende 2 dagen hebben we onze tijd gedood met surfen, we hebben de hele dag surfboards gehuurd en zijn op het strand gaan liggen met eten, drinken en zon. Dit was de laatste keer dat we namelijk konden surfen... in het noorden zaten ofwel stingers (jellyfish) of haaien en was het dus verboden te surfen rond deze tijd van het jaar. Ik moet zeggen dat town 1770 een perfect begin was voor onze nieuwe toch langs de oostkust, met als volgende halte: Airlie Beach.
Na dus weer de rit naar Airlie gedaan te hebben, wat dit maal veel prettiger was met 4 mensen die konden rijden ipv allen ik die de 1000 km af moest leggen, kwamen we aan in Airlie Beach met zonsopgang, en ja het lag er nog steeds erg mooi bij:)
Toer, Wieke en Job zouden op dezelfde boot de eilanden van de Whitsundays verkennen, de Habibi, geen reden voor mij om dus mee te gaan aangezien ik dan al helemaal dezelfde ervaring zou hebben en daarom ben ik dus met lisa, (zweedse vriendinnetje van Toer;)) in Airlie Beach gebleven terwijl zij gingen zeilen. ik heb me niet verveeld de dagen dat ik in Airlie zat, veel nieuwe mensen leren kennen, vooral van me kamer en ben dus ook elke dag uigegaan, wat erg leuk is in Airlie Beach vergeleken met vele andere plekken. Ik denk jammergenoeg wel dat ik bijna hetzelfde aan uitgaan en eten en accomodatie heb uitgegeven als de jongens aan de zeilreis maarja.... het gaat om de ervaring en die heb ik er dubbel en dwars uitgehaald:P
De avond dat ze terugkwamen van de boot en uiteraard een geweldige ervaring hebben gehad, en ik wel blij was ze weer te zien want 5 dagen in een feeststad zoals airlie kan soms nogal vermoeiend zijn, Zijn we met z'n allen ergens wat gaan drinken en zijn we gezamenlijk nog 1 nacht uitgegaan. Dan Door naar Townsville en Magnetic island.... om te Duiken!!!!
x flo
Die middag nog reden we met Kit en Wieke naar the town of 1770 (ook wel Agnes Waters genoemd) waar ik dus al geweest was maar de rest niet dus moesten we er stoppen. Ik kan jullie allemaal niet vertellen hoe heerlijk het was om eindelijk weer in een normaal bed te liggen en niet op een matrasje op een harde koude vloer, we stonden gevieren glimlachend te koken en de keuken te bewonderen die we tot onze beschikking hadden en na een heerlijk maal zijn we met ze allen voor de TV gekropen met thee en hebben heerlijk een film gekeken waarna we in ons BED zijn gaan liggen voor een welverdiende nachtrust. De volgende 2 dagen hebben we onze tijd gedood met surfen, we hebben de hele dag surfboards gehuurd en zijn op het strand gaan liggen met eten, drinken en zon. Dit was de laatste keer dat we namelijk konden surfen... in het noorden zaten ofwel stingers (jellyfish) of haaien en was het dus verboden te surfen rond deze tijd van het jaar. Ik moet zeggen dat town 1770 een perfect begin was voor onze nieuwe toch langs de oostkust, met als volgende halte: Airlie Beach.
Na dus weer de rit naar Airlie gedaan te hebben, wat dit maal veel prettiger was met 4 mensen die konden rijden ipv allen ik die de 1000 km af moest leggen, kwamen we aan in Airlie Beach met zonsopgang, en ja het lag er nog steeds erg mooi bij:)
Toer, Wieke en Job zouden op dezelfde boot de eilanden van de Whitsundays verkennen, de Habibi, geen reden voor mij om dus mee te gaan aangezien ik dan al helemaal dezelfde ervaring zou hebben en daarom ben ik dus met lisa, (zweedse vriendinnetje van Toer;)) in Airlie Beach gebleven terwijl zij gingen zeilen. ik heb me niet verveeld de dagen dat ik in Airlie zat, veel nieuwe mensen leren kennen, vooral van me kamer en ben dus ook elke dag uigegaan, wat erg leuk is in Airlie Beach vergeleken met vele andere plekken. Ik denk jammergenoeg wel dat ik bijna hetzelfde aan uitgaan en eten en accomodatie heb uitgegeven als de jongens aan de zeilreis maarja.... het gaat om de ervaring en die heb ik er dubbel en dwars uitgehaald:P
De avond dat ze terugkwamen van de boot en uiteraard een geweldige ervaring hebben gehad, en ik wel blij was ze weer te zien want 5 dagen in een feeststad zoals airlie kan soms nogal vermoeiend zijn, Zijn we met z'n allen ergens wat gaan drinken en zijn we gezamenlijk nog 1 nacht uitgegaan. Dan Door naar Townsville en Magnetic island.... om te Duiken!!!!
x flo
maandag 31 mei 2010
Childers
Nou, het werken kon beginnen, we zaten op een camping voor $85 per week en moesten low budget de gehele werktijd doorkomen om genoeg te sparen voor de rest van onze reis te kunnen financieren.
We werkten allemaal op een pineapple farm genaamd "Maywald Pineapples" dat gerund werd door de familie Maywald die al vele jaren (bijna hun hele leven) ananaskwekers waren, de eerste paar dagen moesten we keihard werken en in 35/40 graden celsius is dat nog eens afzien, een normale dag bestond uit:
-opstaan om 5 uur, snel eten en opweg naar werk omdat we om 6:30 op het veld moesten staan
-dan werkten we tot 10:30 (4 uur voor de mensen die moeite hebben met wiskunde)
-dan 20 min pauze
-daarna doorwerken tot 14:30 (nog eens bijna 4 uur) en dan stond je op het midden van de dag te werken en was de temperatuur opgelopen tot soms 40 graden celsius, wat in een pineapple veld 45 graden was aangezien de planten de hitte opnemen
Dan kon je helemaal dood weer naar de camping gaan om te douchen en te eten en daarna was je te moe om nog andere dingen te doen dus ging je maar weer slapen omdat je toch weer vroeg op moest.....
Klinkt allemaal erg leuk dus, nee hoor het was hard werken maar omdat je op een camping zat met 30 andere mensen die in het zelfde schuitje zaten was het wel vaak erg gezellig en leerde we veel mensen kennen daar.
Na ongeveer 2 weken werken gebeurde er helaas iets wat niemand had zien aankomen en waar ook weinig aan te doen viel.. een van de tractors ging kapot en dat betekende dat er mensen ontslagen moesten worden omdat er niet meer genoeg werk was.... en omdat ik de laatste was die er bijgekomen was was ik degene die aan dit ongeluk moest geloven en diezelfde dag nog is mij verteld dat ik me biezen moest pakken en niet meer in contract was van PCM Maywalds...
Laat me jullie vertellen dat dit (sorry voor mijn taalgebruik) goed KUT was, aangezien er mensen op onze camping zaten die al meer dan een week op werk zaten te hopen en mij hetzelfde lot stond te wachten.. Ik had daarom ook geen zin om afhankelijk te zijn van onze werkzoeker (ook wel eigenares van de camping)en ben na het werk gelijk op banenjacht gegaan. Na een aantal farms af te zijn geweest met onze T-RX kwam ik bij een avocado-farm die nog wel mensen nodig had en ik kon dan ook gelijk een dag erna beginnen met werken in de zen-omgeving van Carney Avocado's.. Blij dat ik zo snel een baantje heb kunnen vinden.
het werk bij Carney avocado's was beter dan het pineapple plukken en ik kon in een shirt zonder mouwen werken en het werk bestond vaak uit of met een kettingzaag of andere werktuigen bomen trimmen of avocado's plukken met een pickingbag om je schouders waar je eerst 30 kilo avocado's (zo een 150 stuks) in moest gooien en dan legen in een grote bak, daarna moesten deze bakken weggereden worden met een Quadbike of een tractor en ook dat heb ik een aantal keer gedaan dus jullie Florian is wel echt geintegreerd in het boerse leven van de Australische hardwerkende agrarische sector.
De weken erna hebben we onze tijd gesleten met werken elke dag van de week behalve soms 1 dag in het weekend dat we royaal vrij kregen;)Op deze dagen gingen we vaak onze kleren wassen, boodschappen doen of onze blog schrijven... wat dus zoals jullie merken niet te vaak gelukt is en daarom ben ik het aan het inhalen zodat jullie weten waar ik op dit moment echt mee bezig ben. nog even en dan zijn we bij het heden;)
We werkten allemaal op een pineapple farm genaamd "Maywald Pineapples" dat gerund werd door de familie Maywald die al vele jaren (bijna hun hele leven) ananaskwekers waren, de eerste paar dagen moesten we keihard werken en in 35/40 graden celsius is dat nog eens afzien, een normale dag bestond uit:
-opstaan om 5 uur, snel eten en opweg naar werk omdat we om 6:30 op het veld moesten staan
-dan werkten we tot 10:30 (4 uur voor de mensen die moeite hebben met wiskunde)
-dan 20 min pauze
-daarna doorwerken tot 14:30 (nog eens bijna 4 uur) en dan stond je op het midden van de dag te werken en was de temperatuur opgelopen tot soms 40 graden celsius, wat in een pineapple veld 45 graden was aangezien de planten de hitte opnemen
Dan kon je helemaal dood weer naar de camping gaan om te douchen en te eten en daarna was je te moe om nog andere dingen te doen dus ging je maar weer slapen omdat je toch weer vroeg op moest.....
Klinkt allemaal erg leuk dus, nee hoor het was hard werken maar omdat je op een camping zat met 30 andere mensen die in het zelfde schuitje zaten was het wel vaak erg gezellig en leerde we veel mensen kennen daar.
Na ongeveer 2 weken werken gebeurde er helaas iets wat niemand had zien aankomen en waar ook weinig aan te doen viel.. een van de tractors ging kapot en dat betekende dat er mensen ontslagen moesten worden omdat er niet meer genoeg werk was.... en omdat ik de laatste was die er bijgekomen was was ik degene die aan dit ongeluk moest geloven en diezelfde dag nog is mij verteld dat ik me biezen moest pakken en niet meer in contract was van PCM Maywalds...
Laat me jullie vertellen dat dit (sorry voor mijn taalgebruik) goed KUT was, aangezien er mensen op onze camping zaten die al meer dan een week op werk zaten te hopen en mij hetzelfde lot stond te wachten.. Ik had daarom ook geen zin om afhankelijk te zijn van onze werkzoeker (ook wel eigenares van de camping)en ben na het werk gelijk op banenjacht gegaan. Na een aantal farms af te zijn geweest met onze T-RX kwam ik bij een avocado-farm die nog wel mensen nodig had en ik kon dan ook gelijk een dag erna beginnen met werken in de zen-omgeving van Carney Avocado's.. Blij dat ik zo snel een baantje heb kunnen vinden.
het werk bij Carney avocado's was beter dan het pineapple plukken en ik kon in een shirt zonder mouwen werken en het werk bestond vaak uit of met een kettingzaag of andere werktuigen bomen trimmen of avocado's plukken met een pickingbag om je schouders waar je eerst 30 kilo avocado's (zo een 150 stuks) in moest gooien en dan legen in een grote bak, daarna moesten deze bakken weggereden worden met een Quadbike of een tractor en ook dat heb ik een aantal keer gedaan dus jullie Florian is wel echt geintegreerd in het boerse leven van de Australische hardwerkende agrarische sector.
De weken erna hebben we onze tijd gesleten met werken elke dag van de week behalve soms 1 dag in het weekend dat we royaal vrij kregen;)Op deze dagen gingen we vaak onze kleren wassen, boodschappen doen of onze blog schrijven... wat dus zoals jullie merken niet te vaak gelukt is en daarom ben ik het aan het inhalen zodat jullie weten waar ik op dit moment echt mee bezig ben. nog even en dan zijn we bij het heden;)
zaterdag 29 mei 2010
Verdere Reis en afscheid met Floor...
Dus na de Whitsundays zijn Flo en Flo op weg gegaan naar het zuiden om de dingen de we onderweg gemist hebben te bekijken en uiteindelijk te belandden in in de buurt van de jongens zodat ik kon werken en Floor weer naar de girls in Melbourne kon.
De eerste paar plekken waar we zijn gestopt op de weg terug de oostkust af waren niet zo bijzonder, Rockhampton met daarna een bezoekje aan de jongens in Childers, waar ze ananassen aan het plukken waren, ik keek er na dat korte bezoekje nog minder naar uit om te gaan werken......
Na het bezoek aan de jongens zijn we nog die avond doorgereden naar Noosa!! Een van de leukste plekken waar we zijn geweest op de heenweg en wat ik dus ook met floor wilde meemaken. Wat we niet hadden bedacht was dat het pasen was en dat heel Noosa zo ongeveer volgeboekt zat en er geen bed meer te krijgen was.. wat inhield dat we voor een aardig prijsje een soort vakantiehuisje/appartementje hadden voor 1 nacht, wat erg comfortabel was. Die dag erna besloten we naar Brisbane te gaan en later terug te gaan naar Noosa aangezien het er veels te druk was en vooral omdat er geen slaapplek te krijgen was.
Op naar Brisbane dus.. 2 nachten in een double in YHA Brisbane, een van de modernere hostels waar we hebben verbleven. Ik zelf was al in Brisbane geweest maar Floor nog niet en ik moet zeggen dat het samen veel leuker was, ik had echt weer het gevoel van thuis, een grote stad samen met floor gewoon lekker de hele dag in de stad lopen, iets drinken hier, sushi halen daar en winkels kijken, het leek net alsof we alweer thuis waren..
Na een rendez-vous met Noosa waarin we heerlijk door de National Parks gelopen hebben voor een aantal uur, koala's hebben gezien en van het uitzicht hebben genoten, zijn we naar de eerste en beste surfshop gelopen en hebben een surfboard gehuurd:D Dat zou de laatste keer zijn dat Floor zou kunnen surfen aangezien het te koud is in melbourne en Brisbane niet aan het water ligt. We hebben die middag heel erg veel plezier gehad met het surfboard en met elkaar. Die avond hebben we kennis gemaakt met 4 engelse jongens uit onze kamer, een biertje met elkaar gedronken en zijn we uitgegaan met ze naar 1 van de enige plekken waar dat kan in Noosa, en dat was de Irish Pub. DIe avond was echt leuk, paar toffe gasten om je heen waarmee je helemaal in een deuk ligt en nog even geen zorgen hoewel dat werken op een pineapple farm wel al in m'n achterhoofd zat...
Weer een rendez-vous deja-vu met Brisbane de volgende dag (na 2 dagen noosa). De laatste dag met Floor....... ik had er geen zin in... weer afscheid nemen. We hebben in de avond heerlijk gegeten in een schattig restaurantje in het centrum van Brisbane, allebei zalm genomen met een fles witte wijn erbij en cheesecake als toetje, alles was echt goddelijk en de bediening was heel erg attent en leuk.
Nog 1 nacht samen en toen was het afgelopen, we reden samen naar het vliegtuig en na een moeilijk afscheid (voor de 2e keer) was het dan echt afgelopen.... Ik reed naar de mannen in Childers en het werken kon beginnen... *&$%#^zooi.
flo
De eerste paar plekken waar we zijn gestopt op de weg terug de oostkust af waren niet zo bijzonder, Rockhampton met daarna een bezoekje aan de jongens in Childers, waar ze ananassen aan het plukken waren, ik keek er na dat korte bezoekje nog minder naar uit om te gaan werken......
Na het bezoek aan de jongens zijn we nog die avond doorgereden naar Noosa!! Een van de leukste plekken waar we zijn geweest op de heenweg en wat ik dus ook met floor wilde meemaken. Wat we niet hadden bedacht was dat het pasen was en dat heel Noosa zo ongeveer volgeboekt zat en er geen bed meer te krijgen was.. wat inhield dat we voor een aardig prijsje een soort vakantiehuisje/appartementje hadden voor 1 nacht, wat erg comfortabel was. Die dag erna besloten we naar Brisbane te gaan en later terug te gaan naar Noosa aangezien het er veels te druk was en vooral omdat er geen slaapplek te krijgen was.
Op naar Brisbane dus.. 2 nachten in een double in YHA Brisbane, een van de modernere hostels waar we hebben verbleven. Ik zelf was al in Brisbane geweest maar Floor nog niet en ik moet zeggen dat het samen veel leuker was, ik had echt weer het gevoel van thuis, een grote stad samen met floor gewoon lekker de hele dag in de stad lopen, iets drinken hier, sushi halen daar en winkels kijken, het leek net alsof we alweer thuis waren..
Na een rendez-vous met Noosa waarin we heerlijk door de National Parks gelopen hebben voor een aantal uur, koala's hebben gezien en van het uitzicht hebben genoten, zijn we naar de eerste en beste surfshop gelopen en hebben een surfboard gehuurd:D Dat zou de laatste keer zijn dat Floor zou kunnen surfen aangezien het te koud is in melbourne en Brisbane niet aan het water ligt. We hebben die middag heel erg veel plezier gehad met het surfboard en met elkaar. Die avond hebben we kennis gemaakt met 4 engelse jongens uit onze kamer, een biertje met elkaar gedronken en zijn we uitgegaan met ze naar 1 van de enige plekken waar dat kan in Noosa, en dat was de Irish Pub. DIe avond was echt leuk, paar toffe gasten om je heen waarmee je helemaal in een deuk ligt en nog even geen zorgen hoewel dat werken op een pineapple farm wel al in m'n achterhoofd zat...
Weer een rendez-vous deja-vu met Brisbane de volgende dag (na 2 dagen noosa). De laatste dag met Floor....... ik had er geen zin in... weer afscheid nemen. We hebben in de avond heerlijk gegeten in een schattig restaurantje in het centrum van Brisbane, allebei zalm genomen met een fles witte wijn erbij en cheesecake als toetje, alles was echt goddelijk en de bediening was heel erg attent en leuk.
Nog 1 nacht samen en toen was het afgelopen, we reden samen naar het vliegtuig en na een moeilijk afscheid (voor de 2e keer) was het dan echt afgelopen.... Ik reed naar de mannen in Childers en het werken kon beginnen... *&$%#^zooi.
flo
maandag 17 mei 2010
Hervey Bay & Whitsundays
Eenmaal aangekomen in Hervey Bay zijn we ingecheckt in het Koala's Beach Resort met zwembad, palmbomen en een bar in het hostel. Het idee in Hervey bay was dat de jongens op zoek gingen naar werk en dat Floor en ik als zij werk hadden gevonden met ze 2en door zouden reizen om de whitsundays islands zeiltocht te gaan doen, een van de mooiste zeiltochten en plek van het Great Barrier Reef (een van de zeven "nature world wonders".
Na dus langer in Hervey Bay gezeten te hebben dan we wilden, aangezien er letterlijk niks te doen is aangezien jullie Nederlandse jongens helemaal geintegreerd zijn in Oz en wilden surfen maar de naam zegt het al, Hervey Bay is een baai, geen golven dus....
Hard Work Pays off, dat is duidelijk want een paar dagen later kregen we een belletje dat de jongens in Childers Konden gaan werken op een Pineapple farm, maar dat betekende wel dat ze binnen een uur moesten beslissen want de volgende dag zou het harde werk voor 17,60 Bruto 6 dagen in de week beginnen.
We hebben Afscheid genomen en zouden in contact blijven aangezien jullie Florian ook geen miljonair meer is en ook werk nodig had in de nabije toekomst. Hier zou de hele reis een ommekeer krijgen nu ik niet meer met Job zou reizen en de jongens maar alleen met Floor, hoe dat uit zou pakken wordt duidelijk als we de Whitsunday Coast binnen rijden.
Met 2 Zweedse meisjes die ook naar Airlie Beach (het dorpje waarvan iedereen een boot boekt om de Whitsundays Islands te bekijken) gingen zijn we erheen gereden vanaf een kleine tussenstop in town of 1770 (een gat met alleen een leuk hostel en strand)Wat ook gedaan moest worden isssssss het opnieuw registreren van de auto en dat moest ik dus zelf zien uit te vogelen. Gelukkig heb ik een praatje kunnen maken met de manager van het hostel waar we verbleven en hij had een vriend 50 km verderop die zonder de auto echt te checken en me al die reparaties te rekenen, me een Roadworthy (APK)geven en toen kon ik de auto regsitreren. eenmaal bij het overheidsgebouw waar ze dat regelen, mocht ik hem niet registreren omdat ik geen australische pasjes hadd... nou na 4 dagen gekloot met de auto kon ik dat echt niet hebben, gesproken met job en we zijn eruitgekomen en besloten het later te regelen als ik hun weer zou zien.
Toen kwam de test of mijn rijskills van de Anwb genoeg zijn om me door Australie te krijgen wannttttt.... 1:Floor heeft geen rijbewijs 2:de zweedse meisjes wil ik niet de auto laten rijden want ze hebben geen Internationaal rijbewijs en je weet hoe vrouwen achter het stuur zijn;);) nee hoor maar als er iets met de auto gebeurd wil ik degene zijn die het gedaan heeft en niet zij. en 3:het is 12 uur rijden en 1123km naar Airlie Beach en we zouden de nacht doorrijden omdat je anders je dag verpest.
Ik heb dus besloten om 12 uur te gaan rijden, na een stop bij de Macdonalds, menig kangeroes langs de weg hebben zien liggen en 20 minuten slaap te kunnen hebben gepakt zijn we in Airlie Beach aangekomen en zijn gelijk op het eerste beste strand (daar Lagoon geheette omdat je niet in de Oceaan kan zwemmen door Box Jelly Fish die dodelijk zijn) in slaap gevallen en even later ingecheckt in ons hostel.
Al de volgende dag namen we afscheid van de Zweedse dames Annelie en Lisa en gingen we boodschappen doen voor de boot, ook wel alcohol genoemd, iedereen nam kleren mee en alcohol en we reden naard e haven en daar lag onze boot, de Habibi, een van de Party Boten maar toch relaxt op de whitsunday islands. Die dag zijn we naar een baai vlakbij WHiteheaven Beach gezeild (het mooiste strand van de wereld, al 5 jaar op rij) met het zuiverste zand van de hele wereld en het helderste water. Hebben kennis gemaakt met onze 24 medereizigers en de 3 crewleden. Volgende dag gingen we naar whiteheaven beach wat behoorlijk verwilderd eruit zag omdat de cycloon een paar dagen ervoor eroverheen is geraasd, nog steeds mooi maar toch... wel jammer. De verdere dag is gevuld door vele tripjes naar verschillende baaien om te snorkelen en vele vissen te bekijken, en ernaaaaaaa.... De avond in duiken met heel veel drank, grappige spelletjes en een geweldige tijd met alle mensen op de boot. En die avond in onze mooie private cabin die zo mooi was ingericht dat er menig foto's van beland zijn op m'n facebook;) By far een van de beste ervaringen die ik heb meegemaakt!!!
Na dus langer in Hervey Bay gezeten te hebben dan we wilden, aangezien er letterlijk niks te doen is aangezien jullie Nederlandse jongens helemaal geintegreerd zijn in Oz en wilden surfen maar de naam zegt het al, Hervey Bay is een baai, geen golven dus....
Hard Work Pays off, dat is duidelijk want een paar dagen later kregen we een belletje dat de jongens in Childers Konden gaan werken op een Pineapple farm, maar dat betekende wel dat ze binnen een uur moesten beslissen want de volgende dag zou het harde werk voor 17,60 Bruto 6 dagen in de week beginnen.
We hebben Afscheid genomen en zouden in contact blijven aangezien jullie Florian ook geen miljonair meer is en ook werk nodig had in de nabije toekomst. Hier zou de hele reis een ommekeer krijgen nu ik niet meer met Job zou reizen en de jongens maar alleen met Floor, hoe dat uit zou pakken wordt duidelijk als we de Whitsunday Coast binnen rijden.
Met 2 Zweedse meisjes die ook naar Airlie Beach (het dorpje waarvan iedereen een boot boekt om de Whitsundays Islands te bekijken) gingen zijn we erheen gereden vanaf een kleine tussenstop in town of 1770 (een gat met alleen een leuk hostel en strand)Wat ook gedaan moest worden isssssss het opnieuw registreren van de auto en dat moest ik dus zelf zien uit te vogelen. Gelukkig heb ik een praatje kunnen maken met de manager van het hostel waar we verbleven en hij had een vriend 50 km verderop die zonder de auto echt te checken en me al die reparaties te rekenen, me een Roadworthy (APK)geven en toen kon ik de auto regsitreren. eenmaal bij het overheidsgebouw waar ze dat regelen, mocht ik hem niet registreren omdat ik geen australische pasjes hadd... nou na 4 dagen gekloot met de auto kon ik dat echt niet hebben, gesproken met job en we zijn eruitgekomen en besloten het later te regelen als ik hun weer zou zien.
Toen kwam de test of mijn rijskills van de Anwb genoeg zijn om me door Australie te krijgen wannttttt.... 1:Floor heeft geen rijbewijs 2:de zweedse meisjes wil ik niet de auto laten rijden want ze hebben geen Internationaal rijbewijs en je weet hoe vrouwen achter het stuur zijn;);) nee hoor maar als er iets met de auto gebeurd wil ik degene zijn die het gedaan heeft en niet zij. en 3:het is 12 uur rijden en 1123km naar Airlie Beach en we zouden de nacht doorrijden omdat je anders je dag verpest.
Ik heb dus besloten om 12 uur te gaan rijden, na een stop bij de Macdonalds, menig kangeroes langs de weg hebben zien liggen en 20 minuten slaap te kunnen hebben gepakt zijn we in Airlie Beach aangekomen en zijn gelijk op het eerste beste strand (daar Lagoon geheette omdat je niet in de Oceaan kan zwemmen door Box Jelly Fish die dodelijk zijn) in slaap gevallen en even later ingecheckt in ons hostel.
Al de volgende dag namen we afscheid van de Zweedse dames Annelie en Lisa en gingen we boodschappen doen voor de boot, ook wel alcohol genoemd, iedereen nam kleren mee en alcohol en we reden naard e haven en daar lag onze boot, de Habibi, een van de Party Boten maar toch relaxt op de whitsunday islands. Die dag zijn we naar een baai vlakbij WHiteheaven Beach gezeild (het mooiste strand van de wereld, al 5 jaar op rij) met het zuiverste zand van de hele wereld en het helderste water. Hebben kennis gemaakt met onze 24 medereizigers en de 3 crewleden. Volgende dag gingen we naar whiteheaven beach wat behoorlijk verwilderd eruit zag omdat de cycloon een paar dagen ervoor eroverheen is geraasd, nog steeds mooi maar toch... wel jammer. De verdere dag is gevuld door vele tripjes naar verschillende baaien om te snorkelen en vele vissen te bekijken, en ernaaaaaaa.... De avond in duiken met heel veel drank, grappige spelletjes en een geweldige tijd met alle mensen op de boot. En die avond in onze mooie private cabin die zo mooi was ingericht dat er menig foto's van beland zijn op m'n facebook;) By far een van de beste ervaringen die ik heb meegemaakt!!!
dinsdag 11 mei 2010
Fraser island
Nou dat is een tijdje geleden, sorry was erg druk bezig met heel veel lol hebben en plezier maken en wat dan ook dus heb geent tijd gehad om achter de computer een goed en sterk verhaal te schrijven. Ik zal proberen het niet te langdradig te maken en kort maar krachtig vertellen wat er de afgelopen bijna 2 maanden (ik schaam me echt sorry) gebeurd is.
Na het boeken van Fraser island self drive experience zijn we dus naar Fraser island gegaan nadat we onze geweldige 4wd hebben bezichtigd en de mensen waarmee we de komende 3 dagen door zouden brengen. We zaten in de auto met 2 israeliers (Chen en Noah), 2 Francaises (Eugenie en Juliette) en 1 Engelse (Jane) en natuurlijk de rasnederlanders Job, Toer, Wieke, Floor en ik. 10 man sterk vertrokken we naar Fraser island waar we de eerste dag naar een zoetwatermeer (Lake woolgoolga als ik het goed heb) waar we met z'n allen heerlijk van hebben genoten want veel zoet water heb je natuurlijk niet in een land met watertekort en Kustlijn even groot als amerika.. Toen zijn we doorgereden naar ons vertrek van de komende dagen, een campsite dat K'gari heet en gerund werd door een aantal aboriginals en hun wilde honden, Dingo's. We hebben elke avond heerlijk gegeten van het zelf met de groep ingekochte eten en laten we zeggen dat er ook een aantal biertjes en goedkope wijn doorheen zijn gegaan;);) Volgende aantal dagen hebben we met onze 4wd de binnenwegen van het eiland verkend en onder andere Indian Head gezien, de punt van het eiland, en waar ik vooral over wil vertellen is Lake Mckenzie, het strand met het puurste zand van de wereld en het helderste en schoonste water in de wereld (alle foto's staan op m'n facebook dus die moeten jullie zeker bekijken!!) Dat was zekerweten het mooiste wat ik tot nu toe heb gezien hier in australie en het feit dat ik dit kon delen met mensen die we heel goed hebben leren kennen in die reis (onze reisgenoten) en met de jongens, Toer, Wieke en Job en natuurlijk met Floor!, zal me voor eeuwig bijblijven!!
Na Fraser island gezien te hebben en een geweldige tijd achter de rug te hebben zijn we voor een laatste maal met de hele groep van die reis samen in ons appartement in Rainbow beach gaan eten en hebben toen gedag gezegd en zijn we de volgende dag vertrokken naar Hervey Bay.
Na het boeken van Fraser island self drive experience zijn we dus naar Fraser island gegaan nadat we onze geweldige 4wd hebben bezichtigd en de mensen waarmee we de komende 3 dagen door zouden brengen. We zaten in de auto met 2 israeliers (Chen en Noah), 2 Francaises (Eugenie en Juliette) en 1 Engelse (Jane) en natuurlijk de rasnederlanders Job, Toer, Wieke, Floor en ik. 10 man sterk vertrokken we naar Fraser island waar we de eerste dag naar een zoetwatermeer (Lake woolgoolga als ik het goed heb) waar we met z'n allen heerlijk van hebben genoten want veel zoet water heb je natuurlijk niet in een land met watertekort en Kustlijn even groot als amerika.. Toen zijn we doorgereden naar ons vertrek van de komende dagen, een campsite dat K'gari heet en gerund werd door een aantal aboriginals en hun wilde honden, Dingo's. We hebben elke avond heerlijk gegeten van het zelf met de groep ingekochte eten en laten we zeggen dat er ook een aantal biertjes en goedkope wijn doorheen zijn gegaan;);) Volgende aantal dagen hebben we met onze 4wd de binnenwegen van het eiland verkend en onder andere Indian Head gezien, de punt van het eiland, en waar ik vooral over wil vertellen is Lake Mckenzie, het strand met het puurste zand van de wereld en het helderste en schoonste water in de wereld (alle foto's staan op m'n facebook dus die moeten jullie zeker bekijken!!) Dat was zekerweten het mooiste wat ik tot nu toe heb gezien hier in australie en het feit dat ik dit kon delen met mensen die we heel goed hebben leren kennen in die reis (onze reisgenoten) en met de jongens, Toer, Wieke en Job en natuurlijk met Floor!, zal me voor eeuwig bijblijven!!
Na Fraser island gezien te hebben en een geweldige tijd achter de rug te hebben zijn we voor een laatste maal met de hele groep van die reis samen in ons appartement in Rainbow beach gaan eten en hebben toen gedag gezegd en zijn we de volgende dag vertrokken naar Hervey Bay.
Abonneren op:
Reacties (Atom)